اخلاق

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۴ - پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۶ - سخن ما که بتان را غم کس یک مو نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۳ - مگذر ز دوستی که محبت مبارک است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۶ - با تو گل را سر و سامان خودآرایی نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۰ - پی شکستن پیمان بهانه بسیار است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۳ - کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۳۱ - گر به ظاهر کسی از قید جهان آزاد است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴۱ - سینه ریشان ترا تیغ شهادت مرهم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۹۴ - شد بهار و لاله صحن باغ را میخانه ساخت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۳ - خوش نیست به اهل طلب ایام لئیم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۵۹ - چند چون مرغ کسی بادیه پیما باشد؟ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۶۲ - عمرها رفت و نشد نام زلیخایی بلند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۷۱ - حمله ی شوق تو غافل را دل آگاه داد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۰ - قدح بر چشمه ی خورشید در جوهر شرف دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۴ - همای شوق من بر قاف همت آشیان دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۳۰ - خنده ی شوخ تو فرصت به تغافل ندهد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۳۷ - بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۵ - چه عیش ها که اسیران به وصل ساز کنند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۹۲ - رهنمای مقصد هرکس توکل می شود