اخلاق

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۰۶ - چه غمت اگر ای خم زلف که زنگی و سیاهی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۰۹ - ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱۱ - ای پری باز چه رفتت که بشکل بشری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱۷ - چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۲۷ - با داورت سخن چه بود روز داوری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۳۳ - توئی که به زگل و مشگ رنگ و بو داری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۳۴ - آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲ - شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳ - به راه عشق خطر نیست بینوایان را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶ - محبت از دل ما شسته نقش کینه خواهی را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱ - چه غافلی ست ز دور سپهر، مردم را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲ - شعله دارد ز تو آیین غضبناکی را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹ - گر به گوش خود ز مردم بشنوی گفتار را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۷ - سخن ماست سربسر مرغوب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۴ - چو احتیاج طلب می شود، نقاب طلب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۳ - به بوی خرقه گلم در چمن عنانگیر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۱ - دارد حذر ز فتنه ی او هر که عاقل است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۳ - تا سحر امشب شراب ناب می باید گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۳ - در چمن چون لاله می بی باک می باید گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۰ - فغان که در ره ما بانگی از درایی نیست