اخلاق

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۷۰ - ای نفس گر از در معنی بدرآئی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۷۳ - خوشا وقتی که بر آتش بر منظور بنشینی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸۰ - تا چند در آزاری ای دل زهوسناکی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸۷ - تو که از جهان و اهلش همه احتراز داری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸۸ - تو را که گفت مرا از نظر بیندازی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸۹ - عنکبوتا بر مگس تا چند رشته می تنی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۹۸ - چه خوش است روزگاری که بفقر بگذرانی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰۱ - شبی چه شب بصفا بامداد نوروزی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰۵ - بخویشتن زچه بستی دلا تو تهمت هستی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰۶ - ساقی بده شراب که دارم بشارتی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۲۵ - سرو چو نخل قامتت سر نزد چنین سهی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۲۹ - سوختم کس نه دود دید و نه بوی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۴۱ - الا ایکه داری طمع پادشاهی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۵۱ - در چنگل بازی نکند خانه حمامی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۵۹ - تو را که زیر لبان روح یکجهان داری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶۰ - لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجوی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶۳ - در دکان گشود حلوائی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶۵ - لطف با دوست نه با خصم مدارا نکنی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۷۵ - بی غیر میسر شودت گر لب کشتی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۹۱ - عکس زلفت چهره دود آلود دارد اندکی