اخلاق

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۹ - من با نگاه عجز و، تو دل سخت تر ز سنگ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۶۰ - ای کرده پشت بر حق و، رو در قفای مال واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۶۱ - گذشت عمر و، تو در کار کاهلی، کاهل! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۶۵ - بیهوشی دولت را، مردن شمرد عاقل واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۶۶ - کی میکنند جامه جان از جسد قبول واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷۰ - مژده باد ای دل، که اینک میرسد ماه صیام واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷۲ - اگر عاصی، اگر مجرم،اگر بیدین، اگر مستم؛ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷۶ - ز غصه جان نبری، بی حذر ازین مردم! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۵ - بی رهنما، براه طلب پا گذاشتیم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۶ - ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۷ - از بزرگان وحشی و، با خاکساران همدمیم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۳ - درست نیست گشودن به خنده لب چندان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۶ - پا ز دولت نخورد، ترک سر درویشان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۰ - پیش لطفش میتوان با روسیاهی ساختن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۲ - از کمی پیوسته باید بیشی خود خواستن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۳ - پهلوانی نیست سنگی یا گلی برداشتن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۵ - زیاده فیض توان از شکستگان بردن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۸ - کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۲ - در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۳ - بگوش آنکه بود بهره ور ز فهمیدن