ادبیات فارسی

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۰۵ - تو خواجه ای و منت جون غلام حلقه بگوش میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۳ - بیا یکدم بگرد دل بر آئیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۳۰۲ - آن لعل لب و دهان خندان میرزا حبیب خراسانی رباعیات شماره ۶ - آن زلف سیه که خوشه خرمن تو است میرزا حبیب خراسانی رباعیات شماره ۱۸ - هر شب که دو سنبل تو آشفته شود میرزا حبیب خراسانی رباعیات شماره ۴۲ - از اهل خراسان سخن خیر مگو کوهی غزلیات شماره ۹ - شب رفته ایم در سر زلف توچون صبا کوهی غزلیات شماره ۱۲ - از هر کجا که گلبن، بینند روی جان را کوهی غزلیات شماره ۲۱ - دل چو شستم ز غیر نقش ادب کوهی غزلیات شماره ۲۵ - دیده دل بر گشادم همچو ماه و آفتاب کوهی غزلیات شماره ۲۸ - شام معراجی که زلف یار ماست کوهی غزلیات شماره ۸۸ - هر که را زلف چو زنجیر تو دیوانه کند کوهی غزلیات شماره ۹۳ - صفا در خانه دل را که یار صاف میآید کوهی غزلیات شماره ۱۰۱ - ترک عشق رخ زیبا پسران نتوان کرد کوهی غزلیات شماره ۱۰۹ - زلف تو شب به دیده دیدار در رود کوهی غزلیات شماره ۱۱۴ - حبذا مستی که در میخانه ساغر میکشد کوهی غزلیات شماره ۱۱۷ - صبح صادق حجاب صانع شد کوهی غزلیات شماره ۱۳۲ - حق دمید اندر تن آدم نفس کوهی غزلیات شماره ۱۵۱ - از اضافات کرده ایم اسقاط کوهی غزلیات شماره ۱۷۳ - دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ