غزل ۱۵۵ - می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرا
غزل ۱۶۶ - پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مرا
غزل ۱۶۸ - نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مرا
غزل ۱۶۹ - مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مرا
غزل ۱۷۲ - ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا
غزل ۱۷۵ - نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مرا
غزل ۱۷۶ - خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرا
غزل ۱۸۱ - باعث آزار شد ترک دل آزاری مرا
غزل ۱۸۴ - نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا
غزل ۱۸۵ - خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مرا
غزل ۱۸۶ - چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا
غزل ۲۱۳ - می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را
غزل ۲۴۳ - داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما
غزل ۲۴۴ - از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما
غزل ۲۹۲ - خنده ها بر شمع دارد دیده گریان ما
غزل ۳۴۰ - نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما را
غزل ۳۵۷ - ندارد در خور من باده ای گردون مینایی
غزل ۳۶۲ - فرو خوردم ز غیرت گریه مستانه خود را
غزل ۳۶۶ - نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر را
غزل ۳۷۲ - گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را