شماره ۶۹ - تا بشکافد به هم دل نالانی
در وصف باغچهٔ بهار و شرح حال او در خانه
شمارهٔ ۲ - غزل
در مرگ پروانه (خواننده)
باد خزان (در افشاری)
غزل ضربی (در ماهور)
غزل ۱۱ - می رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا
غزل ۷۳ - نعل در آتش گذارد روی گرمت بوس را
غزل ۷۸ - بر جگر تا خورده ام نیش خمار نوش را
غزل ۷۹ - چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟
غزل ۸۰ - نوش این غمخانه در دنبال دارد نیش را
غزل ۸۴ - تر به اشک تلخ می سازم دماغ خویش را
غزل ۸۶ - من که خواهم محو از عالم نشان خویش را
غزل ۱۰۲ - غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق را
غزل ۱۱۷ - نیست از درد غریبی چون گهر پروا مرا
غزل ۱۳۴ - سنگ طفلان از جنون رطل گرانی شد مرا
غزل ۱۳۵ - عشق پنهان باعث روشن روانی شد مرا
غزل ۱۳۶ - سر به جیب خویش دزدیدم، کلاهی شد مرا
غزل ۱۴۸ - نیست تاب درد غربت جان افگار مرا
غزل ۱۵۴ - بی زبانی پرده داری می کند راز مرا