شماره ۱۹۴ - بی دوست ز بس خاک فشاندیم به سر بر
شماره ۱۹۷ - در گریه از بس نازکی رخ مانده بر خاکش نگر
شماره ۲۱۳ - مپرس حال اسیری که در خم هوسش
شماره ۲۲۳ - مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟
شماره ۲۲۴ - تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟
شماره ۲۴۲ - هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده ام
شماره ۲۴۵ - یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم
شماره ۲۴۸ - آنم که لب زمزمه فرسای ندارم
شماره ۲۵۲ - اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم
شماره ۲۵۹ - در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم
شماره ۲۶۳ - درد ناسازست و درمان نیز هم
شماره ۲۶۷ - وحشتی در سفر از برگ سفر داشته ایم
شماره ۲۷۴ - بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم
شماره ۲۹۳ - سرشک افشانی چشم ترش بین
شماره ۳۰۹ - دارم دلی ز غصه گرانبار بوده ای
شماره ۳۱۲ - خشنود شوی چون دل خشنود نیابی
شماره ۳۱۴ - گر نه نواها سرودمی چه غمستی؟
شماره ۳۱۹ - ای به صدمه ای آهی بر دلت ز ما باری
شماره ۳۲۴ - ز بس که با تو به هر شیوه آشناستمی
شماره ۳۲۵ - رفت آن که کسب بوی تو از باد کردمی