شماره ۲۹۸ - دل آواره مستمندکسی است
شماره ۳۰۸ - بهار عمر و نوروز جوانی است
شماره ۳۳۳ - آن دل که نام درد نداند سپند کیست
شماره ۳۴۲ - به فکر خاطر ناشاد ما نیست
شماره ۳۵۰ - صبرم حریف عربده نیم ناز نیست
شماره ۳۶۳ - فلک ز کام من سفله کیش عار نداشت
شماره ۳۶۶ - در دیار ما زمین مشت غباری هم نداشت
شماره ۳۶۹ - دلم با سوز پنهانی سری داشت
شماره ۳۷۰ - تا کی از شام جدایی ماجرا خواهد گذشت
شماره ۳۷۲ - بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت
شماره ۳۸۵ - تا غمش در دلم قرار گرفت
شماره ۳۹۲ - شرم رخت به دیده نقاب سمن گرفت
شماره ۴۰۵ - لطف سخن و تازگی لفظ و ادا هیچ
شماره ۴۲۰ - غمی که درد نیفزود ننگ سلسله باد
شماره ۴۲۶ - کجا بی کاوش دردی صد چاک می زیبد
شماره ۴۳۶ - گر دل شکند مهرت از او دور نگردد
شماره ۴۴۰ - دل شکسته درستی پذیر می گردد
شماره ۴۴۱ - در آن وادی که سرعت خاک دامنگیر می گردد
شماره ۴۴۷ - ز آهم خاطر منت گساران تازه می گردد
شماره ۴۵۵ - ندیدم آن لب شیرین بخندد