شماره ۸۷ - دگر چه باده به پیمانه می کند دل ما
شماره ۹۹ - ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما
شماره ۱۰۱ - با شکوه همزبان نشود گفتگوی ما
شماره ۱۰۵ - گردون ز بسکه برد غمت در دیارها
شماره ۱۲۴ - پری رخی است عرق کرده عکس ماه در آب
شماره ۱۲۷ - بهار سوختن گردیده شمع بزم ما امشب
شماره ۱۳۰ - داغ بر دل می گذارم روز و شب
شماره ۱۳۸ - نازک شد از وفا دل و قدر جفا شناخت
شماره ۱۵۶ - سوخت زندان خمارم سفر شیشه کجاست
شماره ۱۷۱ - تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است
شماره ۱۹۴ - فیض نومیدی از امید مروت بیش است
شماره ۲۰۲ - به گلشنی دلم از دست باغبان تنگ است
شماره ۲۰۳ - دل بی غم گل بی آب و رنگ است
شماره ۲۱۳ - مپرس غم ز برای چه آشنای دل است
شماره ۲۱۶ - پیش او اظهار غمهای نهانی مشکل است
شماره ۲۴۷ - دریا نمی ز اشک نمک پرور من است
شماره ۲۵۰ - کشته ناز تو کی با کش ز طعن دشمن است
شماره ۲۶۳ - کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است
شماره ۲۶۶ - از اشک و آه من گل و سنبل شکفته است
شماره ۲۶۸ - به جنون عشق مایل افتاده است