اندوه

سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۶۶ - کرده ام بالین آسایش ز دست خویشتن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۶۹ - از مربی بس که رم خورده دل بدخوی من سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۸۲ - نمی نهم به تماشای گل قدم بی تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۸۵ - گردیده شمع بزمم بی آب و تاب بی تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۸۶ - پیچیده با نگاهم از سیر باغ بی تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۱ - آمد بهار و رونق گلهای باغ کو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۸ - بیا که غنچه شد ای سرو من چمن بی تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۱۰ - تا تو رفتی انجمن گردید ماتم‌خانه‌ای سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۳۴ - مرا تا کی دواند آرزوی دل به هر سویی سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۳۷ - دلم در سینه باشد در تنوری مرغ بریانی سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۵۰ - فلک از کهکشان چون سینه چاکست پنداری سیدای نسفی مسمطات شماره ۱۱ - صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد سیدای نسفی مسمطات شماره ۲۳ - غم مرا چون عود شبها جای در مجمر دهد سیدای نسفی مسمطات شماره ۳۴ - تندخویی آمد و چون لاله داغم کرد و رفت سیدای نسفی مسمطات شماره ۴۲ - نقاب از رخ برافگندی نمودی روی زیبا را سیدای نسفی مسمطات شماره ۴۶ - سیر پرشور و چشم لاغر و پشت خمی دارم سیدای نسفی مسمطات شماره ۵۴ - دیده را عمری به مردم آشنا کردم نشد سیدای نسفی مسمطات شماره ۶۶ - نسازد توبه از کردار خود جانی که من دارم سیدای نسفی رباعیات شمارهٔ ۱۶ - اسبیات سیدای نسفی رباعیات شماره ۳۱ - صاحب جاها همیشه من رنجورم