اندوه

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۳ - ز شهر از دست تو امروز ای گل پیرهن رفتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۲ - خشک است ز بی مهریی ایام دماغم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۶ - بر زمین مانند اشک از چشم تر افتاده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۸ - به کویت از سر خود سجده مقبل نمی دانم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۱ - یاد آن شبها که در بر گلعذاری داشتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۳ - روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۹ - از سر کوی تو با صد حسرت ای گل می روم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۳ - از عدم جسم خراب و رنگ زرد آورده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۹ - اشک چشم شبنمم در حسرت روی گلم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۲ - در چمن از گریه آبی بر رخ گل می زنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۷ - چون گل تمام داغم و خرم نشسته ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۴ - بس که دلگیر از تماشای گلستان گشته ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۹ - بس که خو کردست با کلفت دل غم پیشه ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۳ - ز قتل عاشقان در سینه او غم نمی بینم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۱ - اشک من گر اینچنین کز دل برون خواهد شدن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۲ - تازه می سازم ز برق ناله داغ خویشتن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۳ - چشم تا پوشیده ام از آرزوی خویشتن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۷ - تلخکامم از دل پر مدعای خویشتن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۵۲ - از دل زارم نفس مأیوس می آید برون سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۵۴ - از ریاضت نفس را کردم کباب خویشتن