غزل ۶۵۳ - رسیده است به آفاق صیت دولت ما
غزل ۷۸۷ - بر رو چو برگ گل ندویده است خون ما
غزل ۱۴۳۲ - دانه اشک بود توشه راهی که مراست
غزل ۱۴۹۱ - کوثر زنده دلی چشم تر مردان است
غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
غزل ۳۶۵۶ - دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
غزل ۵۱۲۲ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
غزل ۵۴۰۵ - چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم
غزل ۵۴۳۱ - معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم
غزل ۵۴۳۲ - خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم
غزل ۵۸۴۶ - هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم
غزل ۵۹۶۹ - دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران
شماره ۵۲۶ - فرهادم و ثبات قدم هست پیشه ام
شماره ۱۳۱۱ - اینک به کوی یار خود من بهر مردن می روم
شماره ۱۳۲۴ - گر گلی ندهی ز باغ خود به خاری هم خوشیم
بخش ۴۰ - قصه آن گلخنی که در مشاهده جمال شاهزاده آتش در ژنده اش گرفت و از ژنده به تنش رسید و وی از همه بی خبر بود
بخش ۵۹ - حکایت آن شیخ صفی ابوتراب نسفی که در اثنای جهاد بین الصفین بالین استراحت نهاد
غزل ۱۷۴ - من نمیخواهم که : در کویش مرا بسمل کنید
غزل ۲۴۱ - خواهم که: بزیر قدمت زار بمیرم
غزل ۲۴۵ - اگر خوانی درونم، بنده این خاندان باشم