غزل ۳۸۰ - جایی روم که جنس وفا را خرد کسی
گفتار در بیرون آمدن شیرین از مشکوی خسرو
غزل ۷۶ - بدیدم جهان را نوایی ندارد
غزل ۱۲۶ - معشوق دل ببرد و همی قصد دین کند
غزل ۱۳۷ - من آن نیم که مرا بیتو جان تواند بود
غزل ۲۷۰ - همچون سر زلف خود شکستی
غزل ۳۱۰ - آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی
غزل ۳۱۳ - باز آهنگ بلایی میکنی
غزل ۱۴ - دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟
غزل ۴۲ - مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شما
غزل ۱۴۵ - آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفت
غزل ۳۹۱ - دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگر
نامهٔ هشتم از زبان معشوق به عاشق
غزل ۹ - گل خواهد کرد از گل ما
غزل ۵۵۷ - بریدی از من آن پیوند با بدخواه هم کردی
شمارهٔ ۲۳۶ - در نکوهش روزگار
شمارهٔ ۴۸۹ - در قناعت و خویشتنداری
رباعی ۵۳۶ - اندر دل بیوفا غم و ماتم باد
غزل ۱۷۶ - گذشت آن گل و حسرت بیادگار گذاشت
غزل ۴۶۲ - دامن از دوستان کشیدی باز