غزل ۹۰۴ - بیک نظر کندم دیده مبتلای کسی
غزل ۹۵۸ - سر خستگان نداری بگذار ما نیائی
غزل ۲۳ - کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بندد
غزل ۳۴۶ - گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند
غزل ۴۴۹ - رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را
شماره ۲۲۶ - روزگاریست که در خاطرم آشوب و فلانست
شماره ۵۴۳ - به هر درد و غمی دل مبتلا شد
غزل ۴۰۹ - چه شد که جانب اهل وفا گذر نکنی؟
شماره ۵۷۷ - یاری که ازو بسی جفادیدم ستم
شماره ۵۵۹ - بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد
شماره ۲۲۳ - در طینتم از بس که رگ و ریشه، وفا داشت
شماره ۹۹۶ - ما را عبث نبود که از بزم رانده ای
شماره ۲۶۵ - چنین حسن و ملاحت با ملک نیست
شماره ۶۷۴ - شمع من همنفست گر دگری خواهد بود
شماره ۲۹۵ - عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو
شماره ۱۰۵ - فغان که زاغ به گلشن زبسکه شد گستاخ
شماره ۷ - ز دل کردی فراموشم تو یارا
شماره ۲۶۸ - هیچ شب نیست که در کوی غمت غوغا نیست
شماره ۴۸۵ - دلبر به هر چه گفت به قولش وفا نکرد
شماره ۵۶۱ - مرا تحمّل هجران آن نگار نباشد