غزل ۱۲۹۰ - دل به قید جسم از علم یقین بیگانه ماند
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
غزل ۱۳۱۴ - نقش دوِیی بر آینه من نبستهاند
غزل ۱۳۳۰ - آب و رنگ عبرتی صرف بهارم کردهاند
غزل ۱۳۳۴ - همچو گوهر قطرهٔ خشکی عیانم کردهاند
غزل ۱۳ - چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا
غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
غزل ۵۸ - هر گاه که از مهر به کین میل تو بیش است
غزل ۶۷ - مرا که شیشه ی دل در زیارت سنگ است
غزل ۱۴۱ - اصلاح پریشانی ام اندازه ی کس نیست
غزل ۱۷ - در خاطر آن شوخ مگر ناله اثر داشت
غزل ۹۴ - در ین بوستانم نه هائی نه هوئی
رباعی ۷ - هر گز دل خون گشتهام از غم نگرفت
رباعی ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
رباعی ۵۳ - صد شکر که یادت همه از یادم برد
رباعی ۷۲ - چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم
غزل ۱۹۰ - خوبان که به هم گرمی بازار فروشند
غزل ۲۳۲ - دوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبود
غزل ۲۶۵ - اهل معنی دوش بر دوش عقولم دیده اند
غزل ۲۸۴ - ز صوت بلبل اندر بوستان فرزانه می گرید