غزل ۲۲۲۶ - چنین آفت نصیب از طبع راحت دشمن خویشم
غزل ۲۲۴۱ - نمیدانم هجوم آباد سودای چه نیرنگم
غزل ۲۲۴۶ - ز بس صرف ادب پیمایی عجز است احوالم
غزل ۲۲۵۶ - تا کی ستم کند سر بیمغز بر تنم
غزل ۲۲۵۷ - در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم
غزل ۲۲۶۳ - ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم
غزل ۲۲۶۷ - دلیل کاروان اشکم آه سرد را مانم
غزل ۲۲۸۰ - بعد ازین درگوشهٔ دل چون نفس جا میکنم
غزل ۲۳۱۴ - به رنگ خامه ز بس ناتوانی اجزایم
غزل ۲۳۱۶ - تا حسرت سر منزل او برد ز جایم
غزل ۲۳۲۸ - با کف خاکستری سودای اخگر کردهایم
غزل ۲۳۵۸ - جغد ویرانهٔ خیال خودیم
غزل ۲۳۶۰ - خلوتپرست گوشهٔ حیرانی خودیم
غزل ۲۳۶۷ - تا چند به هر مرده و بیمار بگریم
غزل ۲۳۷۹ - بهکنج نیستی عمریست جای خویش میجویم
غزل ۲۵۰۶ - در جنون جوش سویدا تنگ دارد جای من
غزل ۲۵۲۴ - به پهلو ناوک درد که دارد گوشهگیر من
غزل ۲۵۳۷ - چنین کشتهٔ حسرت کیستم من
غزل ۲۵۴۸ - دوری مقصد دمید از سرکشیدنهای من
غزل ۲۶۱۳ - به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته