حافظ

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۳۹ - هر مجلسی و ساقیی، من در خمار خویشتن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۸۲ - ای دل، ز وعده کج آن شوخ یاد کن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۸۸۶ - ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۹۲۳ - من باد نخواهم که وزد بر چو تو باغی حکیم نزاری غزلیات شماره ۵۰۹ - من که باشم که مرا چون و چرایی باشد کمال خجندی غزلیات شماره ۲۴۴ - ما عاشقیم و رند، خرابات گوی ماست کمال خجندی غزلیات شماره ۵۵۹ - بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد کمال خجندی غزلیات شماره ۶۶۵ - اگرچه دور بود از تو مه به صد فرسنگ کمال خجندی غزلیات شماره ۷۷۵ - ما از شراب و شاهد صد بار توبه کردیم جلال عضد غزلیّات شماره ۱۶۰ - زلف تو بر ماه نهد پای خویش بابافغانی غزلیات شماره ۲۹۵ - وقتست ای حریف که می در سبو کنند بابافغانی غزلیات شماره ۴۵۹ - می آفتست و در نظرم پر فنی چنین خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۵۹ - چند ای سرشکِ خون دم از پاکیِّ گوهر می زنی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۲۶ - ما زازل رند و مست و باده پرستیم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۲۵ - ای زمزمه عشق تو در هر سر و کوئی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۵ - ز حریم کعبه کمتر نبود کنشت ما را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۶۸ - آن گل که توان حرفی ازان زد گل داغ است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۵ - گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۴۱ - کی شود سرو من آگه ز دل افکاری چند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۳۷ - کاکل شکست و شد گره کار بسته تر