غزل ۴۸۵ - بیقدر نخواهم شد اگر خاک نهادم
شماره ۱۱۱ - چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند
شماره ۳۱۸ - گر من ز بند عشقت تو یکروز رستمی
شماره ۷۹۷ - بکفر زلف آن ترسا بچه تا دین و دل دادم
شماره ۸۰۹ - بوستان باغ بهشت است و عیان میبینم
شماره ۸۰۷ - چو بلبل باعث شوریده گفتاری نمی دانم
شماره ۷۶۵ - پیش اغیار آن پریرخ تا دو سنبل شانه کرد
شماره ۳۷۲ - بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت
شماره ۲۰ - تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است
شماره ۷۱ - آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است
شماره ۴۸۹ - همنفسی به جان خرم قافله تتار کو؟
شماره ۵۴۳ - بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی
شماره ۱۳۴ - گرنه فدای آن سری ور نه به پای آن تنی
شمارهٔ ۴۵ - خواجه حافظ فرماید
شماره ۴۶۶ - میان دلبران باشد مرا یک یار عیاری
شماره ۱۶۸ - ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراج
شماره ۲۰۵ - هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارد
شماره ۵۴ - آن غنچه که از لباس خود بیرون شد
بخش ۴ - نامه بردن خادمه از پیش عاشق
دام دل