غزل ۱۸۷۹ - آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودست
غزل ۱۹۵۶ - پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است
غزل ۳۱۹۳ - مرا از غفلت خود بر سر این بیداد می آید
غزل ۴۳۷۱ - دل را چه خیال است به می شاد توان کرد
غزل ۵۵۷۸ - سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم
غزل ۵۶۹۹ - برون نیامده از برگ بی ثمر شده ام
شماره ۱۴۶۴ - غم کشی چند یار خویش کنم
شماره ۱۹۴۴ - در سر افتاده ز عشق توام، ای جان، هوسی
شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح خواجه عمید المک ابوبکرقهستانی عارض لشکر
شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم
شماره ۲۱۸ - غمهای تو از راندن خونها کارم
غزل ۲۳۰ - به راهت بینم و از بیخودی بر رهگذر غلتم
شماره ۲۷۰ - آخر بدین صفت که منم مبتلایِ دوست
شماره ۸۸۷ - منم آخر که چنین بی تو جهان می بینم
شماره ۹۳۵ - ما از آن مستان که پنداری نِهایم
شماره ۷۲ - ز داغ عشق چون خورشید، دارم چتر شاهی را
شماره ۱۵۴ - تذرو دل، اسیر سرو آزاد تو می باشد
بخش ۴۴ - آمدن راون در منزل ماریچ دیو و منع کردن ماریچ راون را از دشمنی رام
غزل ۱۵۳ - سیل در اقلیم ما پیرایه بند خانه است
غزل ۳۳۲ - زیوری از داغ مرد عشق را بهتر نبود