رنج

ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۲۸ - در سینه که عشق درآمد هوس نماند ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۳۴ - از صبوری لاف زد خون دل ناشا دریز ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۴۲ - باورم آید اگر گوید جفا کمتر کنم ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۴۶ - سرو من آمد به باغ ای سرو، سربازی مکن ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۵۱ - گرچه در آینه ممکن نبود جان دیدن ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۵۵ - تا کی کنی آزار من زار شکسته ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۶۰ - خوشم که با لب او آشنا نشد سخنی ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۱ - گهی از داغ لذت گه زچاک پیرهن دزدم ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۳۶ - عقل می‌گوید به حرف عشق ترک دیدن مکن ابوالحسن فراهانی غزلیات ناتمام شماره ۵۵ - رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا می کشم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۲۸ - صد رخنه به دل هر دمم از صد نیش است ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۶۱ - شوخی که مرا درگه و بیگه سوزد ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۹۱ - در دام تو هر دم کشم آزار دگر ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۲۳ - گر بینم یار وگر نبینم میرم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۵۱ - چون دل بستم به زلف آن غالیه مو بابافغانی غزلیات شماره ۲۱ - عشقت مدام خون جگر میدهد مرا بابافغانی غزلیات شماره ۲۳ - بهر سرچشمه کان آرام جان زد خرگهی آنجا بابافغانی غزلیات شماره ۲۸ - آنم که سر نمیکشم از خنجر بلا بابافغانی غزلیات شماره ۳۸ - دارد زبون بتیغ زبان طعنه گو مرا بابافغانی غزلیات شماره ۵۵ - نشد جز درد و داغ عشق حاصل در سفر ما را