شماره ۷۸ - وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
شماره ۱۰۹ - گل نو آمد و هر کس به عیش و عشرت خویش
شماره ۱۱۵ - من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده ام
شماره ۱۱۶ - اگر چه خاک درت ز آب دیده گل کردم
شماره ۱۲۵ - هر شب از مستی بسوی خانه ره گم میکنم
شماره ۱۳۱ - تو شهریار جهان، ما غریب شهر توایم
شماره ۱۴۶ - عیسی دم است یار و دلم ناتوان از او
شماره ۱۵۴ - ساقیا، لطفی بکن جامی بده
شماره ۱۶۹ - دلا در عشقبازی ترک جان گفت، نکو کردی
شماره ۴ - بازآ که عظیم دردناکم ز غمت
شماره ۳ - ایها العشاق از آن نامهربان بس شد مرا
شماره ١٩٣ - غرمائی که داشتم زین پیش
شماره ۴٩١ - خسروا بنده را اجازت ده
شماره ۵٠٧ - مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد
شماره ۶٢۶ - گر بگویم خون شود در کوه سنگ
شماره ۶٣٠ - من نیم چون مرد سالوس و فریب
شماره ۶۶١ - بچنگ شیر تن خویش را رها کردن
شماره ۴۲ - آمد ز خرابات بتم مست و خراب
شماره ۶۲ - از تاب جگر دوش روانم میسوخت
شماره ۲۷۷ - دلبر بجفا ممتحنم میدارد