رنج

بابافغانی غزلیات شماره ۶۱ - آنم که ببزم کسم آهنگ نبودست بابافغانی غزلیات شماره ۶۸ - هرگز به ازین پسر نبودست بابافغانی غزلیات شماره ۷۹ - خوش آن دمید که در دام روزگار نسوخت بابافغانی غزلیات شماره ۹۳ - خونین جگران را چه غم از ناز و نعیمست بابافغانی غزلیات شماره ۱۲۱ - دمی که آن گل خندان بقصد خون منست بابافغانی غزلیات شماره ۱۳۰ - آزاد بلبلی که بدام بلا نسوخت بابافغانی غزلیات شماره ۱۴۱ - با که گویم اینکه در بیخوابیم شب چون گذشت بابافغانی غزلیات شماره ۱۴۹ - مست تو بجز ناله ی جانسوز ندانست بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۴ - دیوانه ام مرا سخن واژگون بسست بابافغانی غزلیات شماره ۱۷۴ - بتان شهر که ترکانه باج می طلبند بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۰ - تا رخت را سبزه در گلبرگ تر پنهان بود بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۵ - نظاره ی روی تو بسی خانه سیه کرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۳ - گلرخان بر سر خاکم چمنی ساخته اند بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۶ - کنون که باد خزان فرش لعل فام کشید بابافغانی غزلیات شماره ۲۳۳ - افغان که دل به هیچ مقامم نمی کشد بابافغانی غزلیات شماره ۲۴۴ - می خورده خنده بر من ناشاد می کند بابافغانی غزلیات شماره ۲۴۵ - معلم چون به تعلیم خط از دستش قلم گیرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۷۹ - چون گوش بر فسانه ام آن پر بهانه ماند بابافغانی غزلیات شماره ۲۸۲ - دلم بی آن شکر لب ترک عیش خویشتن گیرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۸۸ - شراب خورد و شبیخون بعاشقان آورد