رنج

بابافغانی غزلیات شماره ۳۲۶ - ما گرفتاریم بر ما ناوک بیداد ریز بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۷ - افزون ز صد قیامت در دل زیار آتش بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۹ - بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش بابافغانی غزلیات شماره ۳۵۵ - دل از عیش جهان کندیم و ذوق باده ی نابش بابافغانی غزلیات شماره ۳۶۳ - میگدازم دیده تا یکروزه موجودم چو شمع بابافغانی غزلیات شماره ۳۶۷ - جانم افگارست و تن بیمار و دل خون از فراق بابافغانی غزلیات شماره ۳۷۷ - پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردم بابافغانی غزلیات شماره ۳۷۹ - زبان در ذکر و در دل نقش زلف یار می بندم بابافغانی غزلیات شماره ۳۸۳ - خوش آن حالت که در روی گلی نظاره می کردم بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۳ - به بزمت گر به پهلوی رقیبان جا نمی‌کردم بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۹ - قدح بیار که من خانه سوز و دیر پرستم بابافغانی غزلیات شماره ۴۱۸ - گرچه طور رندی و بدنامی از حد می برم بابافغانی غزلیات شماره ۴۳۸ - ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم بابافغانی غزلیات شماره ۴۶۵ - بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من بابافغانی غزلیات شماره ۴۶۹ - شود صد سوز پنهان هر دم از داغ دلم روشن بابافغانی غزلیات شماره ۴۷۵ - گردم بهوا رفت چه گلگون فرسست این بابافغانی غزلیات شماره ۴۹۲ - بتی کز غایت خوبی زند با مهر و مه پهلو بابافغانی غزلیات شماره ۴۹۸ - نیست یکدم که نه با ناله و فریادم ازو بابافغانی غزلیات شماره ۵۱۳ - بر صید زخم خورده دویدن چه فایده