غزل ۲۸۰۳ - مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد
غزل ۲۸۰۴ - به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد
غزل ۲۸۱۰ - ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد
غزل ۲۸۲۲ - نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد
غزل ۲۸۴۰ - سخن سنجی سرآمد در فن گفتار می گردد
غزل ۲۸۴۹ - زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد
غزل ۲۸۵۵ - کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می گردد؟
غزل ۲۸۶۶ - مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه می گردد؟
غزل ۲۸۷۳ - خط از خون مانع آن غمزه کافر نمی گردد
غزل ۲۸۷۷ - نه از رحم است اگر نخجیر من بسمل نمی گردد
غزل ۲۸۹۶ - تماشای بتان از چشم خون بسیار می آرد
غزل ۲۹۵۰ - خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می دارد
غزل ۲۹۵۵ - دل بیمار من ناز مداوا برنمی دارد
غزل ۲۹۵۹ - دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد
غزل ۲۹۸۸ - فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
غزل ۳۰۱۶ - سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمی سازد
غزل ۳۰۲۳ - دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزد
غزل ۳۰۲۵ - اگرچه شمع کافوری خرد در خانه می سوزد
غزل ۳۰۲۹ - غبار تیره بختی از دهان شکوه می خیزد
غزل ۳۰۳۰ - ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟