رنج

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۱۷ - بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۳۹ - درد تو به دلهای سبکروح گران است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۵۸ - در پرده شب هر که می ناب گرفته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۹۶ - در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۵۶ - زیر بال است پناهی که مراست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۵۷ - خود به خود چشم تو در گفتارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۸۱ - چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۸ - مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۳ - بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۵ - حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۷ - بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۱ - آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۴ - مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۸ - خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۲ - دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۳ - گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۵ - سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۶ - ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد