رنج

صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۷۸ - ظاهر مردان به زیور گرنباشد گو مباش صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۷۰ - برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۷۲ - عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۹۲ - نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۶۲ - حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۷۰ - از بیقراری دل اندوهگین خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۰۳ - بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۱۸ - ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۲۳ - سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۳ - ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۴۰ - این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۵۰ - شده است هرسو برتنم فتیله داغ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۴ - نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۸ - نه شبنم است چمن را به روی آتشناک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۱۸ - دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۴ - می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۷ - پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۶۴ - آن کس که درد رابه دوا می کند بدل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۸۴ - چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۹۲ - سر چو دود از روزن اختر برون آورده ام