رباعی ۹۷ - عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد
مسوزان
همت مردانه
جام جهان بین
غزل ۱۳۹ - چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟
غزل ۵۳۸ - دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا
غزل ۱۰۱۷ - از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است
غزل ۱۷۹۱ - ز عشق در اگر نور آشنایی هست
غزل ۲۴۲۲ - بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شد
غزل ۲۵۹۱ - با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند
غزل ۲۷۶۹ - از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشید
غزل ۳۰۳۲ - به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزد
غزل ۳۱۷۲ - سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماند
غزل ۳۶۵۷ - خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید
غزل ۳۷۴۱ - درین محیط چو غواص هرکه ته دارد
غزل ۳۹۰۳ - فسردگان که طلسم وجود نشکستند
غزل ۴۲۷۹ - جان از وداع سبکتاز می شود
غزل ۴۳۷۷ - از طوطی من روی سخن رنگ برآورد
غزل ۴۴۸۳ - ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد
غزل ۴۷۴۱ - نخل خزان رسیده ما را فشانده گیر