رهایی

بابافغانی غزلیات شماره ۳۵۷ - مردم و خود را زغمهای جهان کردم خلاص بابافغانی غزلیات شماره ۴۰۲ - مست گشتم سر ز قید هوشیاران می برم بابافغانی غزلیات شماره ۴۰۳ - ما نخل خرد از بن و پیوند شکستیم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸۱۴ - ما زسودای گل و از بوستان آسوده ایم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۹ - بر آن سرم که کنم فاش گفتگوی شراب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۷ - شعله ای چون شمع من در پرده ی فانوس نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۷۴ - دامان طرب بهار افشاند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۰۴ - می کشان روی تمنا کی به زمزم می نهند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۸۵ - به کوی عشق خوبان تا گذشتم سلیم تهرانی رباعیات شماره ۵۰ - در خانه مرا نه بیم ماند و نه امید جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۶ - تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۶ - اضطرابم آتش رخسار او را دامن است جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۰۲ - چو مست باده رخ از روزنی برون آرد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۲ - زفن خویش نفعی اهل فن هرگز نمی یابد جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۳۳ - رسته از قید مذاهب دست در مولا زدیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۵ - بکوی عشق که طوفان نوح از آن وادی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۶۸ - نوروزی ازین ما بفراغی ننشستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۸۵ - کنون که جامه چو من میدری که سر مستم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰۹ - ما حرف ملامت همه از سینه بشستیم