شماره ۲۲۳ - چه شور است این که بر گرد سر مخمور می گردد
شماره ۲۳۷ - به هنگام دعا زاهد نظر بر آسمان دارد
شماره ۲۴۷ - جهان تو را به سر انکسار می آرد
شماره ۲۷۵ - رخ زرد عشقبازان چمن و بهار باشد
شماره ۲۹۴ - خارخار دل کجا در دیدهٔ ما می خلد
شماره ۲۹۶ - باز تا در چمن آن سرو خرامان آمد
شماره ۳۱۷ - کسان که سود و زیان را در این جهان دانند
شماره ۳۲۰ - روشندلان که آخر دم از جهان روند
شماره ۳۲۵ - جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خود
شماره ۳۲۹ - هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شود؟
شماره ۳۴۴ - هر نفس در کوی جانان کوه غم باید برید
شماره ۳۶۹ - به هوس باز جوان پیر نگردد هرگز
شماره ۳۸۷ - ساقیا در گرد کن جام پیاپی زود باش
شماره ۴۰۰ - اگر به دست من افتد دوباره ساغر عیش
شماره ۴۲۱ - پیش رویش کرد پنهان مهر در روزن چراغ
شماره ۴۳۳ - تا نگذری ز سر نروی از قفای عشق
شماره ۴۴۱ - عکس رخسارهٔ معشوق نماید در سنگ
شماره ۴۷۶ - اگرچه در نظر خلق اعتبار ندارم
شماره ۵۱۴ - گاه روباه گهی شیر و گهی خرگوشیم
شماره ۵۲۰ - چگونه کس کند آرام در سرای جهان