غزل ۱۹ - کمان سخت که داد آن لطیف بازو را
غزل ۶۱ - افسوس بر آن دیده که روی تو ندیدهست
غزل ۶۸ - چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست
غزل ۸۱ - چه روی است آن که پیش کاروان است
غزل ۹۴ - خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست
غزل ۱۲۷ - دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست
غزل ۱۳۶ - ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت
غزل ۱۴۵ - آفرین خدای بر جانت
غزل ۱۴۸ - چو نیست راه برون آمدن ز میدانت
غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد
غزل ۱۹۸ - با کاروان مصری چندین شکر نباشد
غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریدهاند
غزل ۲۵۸ - مرا راحت از زندگی دوش بود
غزل ۲۸۶ - اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید
غزل ۳۲۷ - چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش
غزل ۳۳۰ - زینهار از دهان خندانش
غزل ۴۳۹ - ما گدایان خیل سلطانیم
غزل ۴۶۸ - چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن
غزل ۴۷۷ - چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این