غزل ۲۱۱ - چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد
غزل ۲۳۱ - بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد
غزل ۲۵۳ - گل ز روی او شرمسار شد
غزل ۲۸۷ - اول فطرت که نقش صورت چین بستهاند
غزل ۲۹۴ - کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟
غزل ۳۰۲ - مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کند
غزل ۳۰۴ - در آن شمایل موزون چو دل نگاه کند
غزل ۳۱۸ - مردم شهرم به میخوردن ملامت میکنند
غزل ۳۲۶ - دوشم از وصل کار چون زر بود
غزل ۳۳۳ - این چنین نقشی اگر در چین بود
غزل ۳۷۲ - دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیرید
غزل ۳۹۴ - کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگر
غزل ۴۳۸ - پستهٔ آن ماه مروارید گوش
غزل ۴۳۹ - دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروش
غزل ۴۵۳ - گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حال
غزل ۴۶۱ - زهی! ز دست رقیبان گذر به کوی تو مشکل
غزل ۴۶۸ - قاصرات الطرف فی حجب الخیام
غزل ۵۷۲ - زلف تو اگر به تاب میبینم
غزل ۵۹۶ - چو آتشست به گرمی هوای تابستان
غزل ۶۰۲ - به نام ایزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حوران