شماره ۱۹ - دست گیرید ساغر غم را
شماره ۵۹ - ساقی مکن دریغ ز پیر و جوان شراب
شماره ۲۹۳ - دگر ساقی به بزم ما چنان مستانه می رقصد
شماره ۴۰۵ - کو چنان حالی که سازد از چنین حالم خلاص
شماره ۱۳۶ - ای باده فروش بادهٔ صاف بده
شماره ۲۹ - ساقی بمن آور قدح پیر مغانرا
شماره ۳۰ - وقت آن شد که می ناب دهی مستانرا
شماره ۳۴۷ - از خم صفا باده چون قند بیارید
شماره ۳۶۱ - هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخور
شماره ۳۶۹ - ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آر
شماره ۴۱۶ - بیار، ساقی عشاق، جام مالامال
شماره ۴۲۶ - نی چو بنالید، بگفتا: نیم
شماره ۴۳۲ - من از سودای جانان نیم مستم
شماره ۴۴۰ - نه تنها من خراب و مست یارم
شماره ۴۷۴ - ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیم
شماره ۵۰۳ - با هیچ رسید این صفت باده فروشان
شماره ۵۰۶ - بقدر جام بود شور و حالت مستان
شماره ۵۴۸ - ما را هوای باده نابست در درون
شماره ۵۶۶ - «ستر الله علینا» چه علالاست درین کو؟
شماره ۵۷۱ - «الا یاایهاالساقی »، مرا جام مصفا ده