طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۳۷ - همین نه فاخته در سر هوای او دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۳۹ - گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۴۲ - شراب روز دل لاله را سیه دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۴۳ - خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۴۴ - شکفتگی ز می ناب تازگی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۴۸ - چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۴۹ - چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۵۱ - فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۵۲ - درین بهار به گلزار رفتنی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۶۱ - خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۶۵ - ترا چه غم که شب ما دراز می گذرد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۷۵ - رسید موسم گل ترک کار باید کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۹۴ - ز می مرا تب لرز خمار می گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۰۰ - ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۰۳ - بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۳۴ - شکوفه از افق شاخسار پیدا شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۳۷ - اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۴۱ - جنون من ز نسیم بهار کامل شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۴۷ - رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۵۴ - زخاکساری دل برقرار خودباشد