طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۰۹ - مگر ز موج شراب است رشته سازش؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۲۵ - مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۲۹ - چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۵۲ - گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۵۴ - میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۶۰ - ازآب بازی مژه اشکبار خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۶۵ - سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۷۲ - از جا نمی روم چو سپند از نوای خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۹۳ - حضوری داشتم شب با خیالش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۹۹ - هر که خموش از شکایت است زبانش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۰۹ - زاضطراب دل کند آن زلف عنبر فام رقص صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۱۱ - در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۱۸ - ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۱ - ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۳ - ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۵ - به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۹ - دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۴۴ - جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۴۹ - چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۶۷ - معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند