طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۹۸ - می توان با تازه رویان شد قرین از چشم پاک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۰ - می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۴ - نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۵ - غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۰۶ - زخم ما را بستر آرام باشد از نمک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۱۱ - بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۱۲ - از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۵ - می شود دایره خلق ز بیماری تنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۶ - می زنم گرم زبس تیشه خود بر رگ سنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۸ - جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۳۰ - آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۳۱ - از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۳۵ - عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۴۷ - گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۵۷ - مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۶۶ - تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۶۹ - از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۷۴ - گلبانگ به از زرست ای گل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۹۱ - ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده ام