شماره ۱۰۳۰ - جسمم چو شمع در غم جانان گداخته
شماره ۱۰۳۱ - یک پشته مشک تاتار بر دوش خویش بسته
شماره ۱۰۳۲ - بجز زلف تو کفر و غیر چشمان تو ساحر نه
شماره ۱۰۳۳ - مرا کز عشق تو در هر سخن صد داستان بسته
شماره ۱۰۳۴ - بر این جا آن بلا بالا گرفته
شماره ۱۰۳۵ - دوش بی ما صنما ساغر صهبا زده ای
شماره ۱۰۳۶ - چه اعتبار بسرو است چون تو در چمنی
شماره ۱۰۳۷ - نیست یعقوب را چو تو پسری
شماره ۱۰۳۸ - تو که در چشم چنین غمزه کافر داری
شماره ۱۰۳۹ - بر سمن تا خطی از غالیه تحریر نکردی
شماره ۱۰۴۰ - ایکه بر عارض افروخته بر دل ناری
شماره ۱۰۴۱ - تو هم ای مرغ دل بر گل بخوان از عشق دستانی
شماره ۱۰۴۳ - آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی
شماره ۱۰۴۴ - صوفی صومعه که زد دوش دم از قلندری
شماره ۱۰۴۵ - زآن آب که چون آتش از مرد برد خامی
شماره ۱۰۴۶ - که گفت ایدل کز اسرار محبت باخبری گردی
شماره ۱۰۴۷ - ای خوشا آن سر که گردد گوی چوگان سواری
شماره ۱۰۴۸ - بچین زلف تو پیوسته با چشم تو ابروئی
شماره ۱۰۴۹ - فصل گل گفته واعظ نکنی می نوشی
شماره ۱۰۵۰ - به تو میسزد سرا پا همه ناز و کبریائی