شماره ۸۹ - گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است
شماره ۹۱ - چهره از تیغ تو پر خون دردم کشتن خوش است
شماره ۹۶ - عقده زلف تو سر رشته تقدیر من است
شماره ۹۷ - ایکه چون چشم خوشت نرگس محموری نیست
شماره ۹۸ - بی اختیار ماست که دل بیقرار ازوست
شماره ۱۰۰ - به عهد یوسف من کز فرشته افزون است
شماره ۱۰۱ - نور دو چشم کز برم بریده رفته است
شماره ۱۰۲ - چو سوختم از عشق و شستم از جان دست
شماره ۱۰۵ - گرچه حسن همه کس آفت اهل نظرست
شماره ۱۰۶ - نیازمند ترا رسم خود پسندی نیست
شماره ۱۰۷ - باز از سر زلف دل آشفته خبر یافت
شماره ۱۰۸ - بسکه به دل می زنم سنگ که دلدار رفت
شماره ۱۱۱ - گمره عشقم و نبود به من مست گرفت
شماره ۱۱۲ - وقت طرب ایام گل و موسم کشت است
شماره ۱۱۳ - جز از وصال تو با کس سر وصولم نیست
شماره ۱۱۴ - من سری دارم که بر خاک ره از جولان اوست
شماره ۱۱۵ - لوح خاک ما به خون نقش از دل صد چاک ماست
شماره ۱۱۶ - شمعی که گرم خشم تر از برق لامع است
شماره ۱۱۸ - آن شوخ سوارست و سوی ما گذرش نیست
شماره ۱۱۹ - بر صید حرم تیغ مزن زانکه حرام است