غزل ۱۸۳ - آن پری بگذشت و سوی ما نگاهی هم نکرد
غزل ۱۸۴ - جدائی تو هلاکم ز اشتیاق تو کرد
غزل ۱۸۵ - که گمان داشت که روزی تو سفر خواهی کرد
غزل ۱۸۶ - دی باد چو بوی تو ز بزم دگر آورد
غزل ۱۸۷ - بهتر است از هرچه دهقان در چمن میپرورد
غزل ۱۸۸ - اگر لطفت ز پای اشک و آهم شعله برگیرد
غزل ۱۹۰ - چو ممکن نیست کانمه پاسبان محفلم سازد
غزل ۱۹۲ - خوش آن شبی که ز رویش نقاب برخیزد
غزل ۱۹۳ - چو عشق کوس سکون از گران عیاری زد
غزل ۱۹۴ - چو گریم بی تو اشگم از بن مژگان فرو ریزد
غزل ۱۹۵ - به وجود پاکت شه من ز بدان گزندی نرسد
غزل ۱۹۷ - زخم او یکبارگی امروز بر جان میرسد
غزل ۱۹۸ - گفتم تو را متاعی بهتر ز ناز باشد
غزل ۲۰۰ - به رهی کان سفری سرو روان خواهد شد
غزل ۲۰۱ - بیوفا یارا وفا و یاریت معلوم شد
غزل ۲۰۳ - هر خون که از درون ز دل مبتلا چکد
غزل ۲۰۴ - دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمد
غزل ۲۰۵ - دلا نخل امل بنشان که باز آن سروناز آمد
غزل ۲۰۶ - چو تیر غمزه افکندی به جان ناتوان آمد
غزل ۲۰۷ - کمان ناز به زه نازنین سوار من آمد