غزل ۲۳۶ - امشب که چشم مست تو در مهد خواب بود
غزل ۲۳۷ - دی صبح دم که عارض او بینقاب بود
غزل ۲۴۰ - گنج وصل او به چون من بیوفائی حیف بود
غزل ۲۴۱ - مهی که شمع رخش نور دیدهٔ من بود
غزل ۲۴۲ - دردا که وصل یار به جز یک نفس نبود
غزل ۲۴۴ - دی به شیرین عشوه هر دم سوی من دیدن چه بود
غزل ۲۴۶ - یک دم ای سرو ز غمهای تو آزاد که بود
غزل ۲۴۷ - جز من آن کس که به وصل تو نشد شاد که بود
غزل ۲۴۹ - بر هر دلی که بند نهاد از نگاه خود
غزل ۲۵۰ - سیه چشمی که شادم داشت گاهی از نگاه خود
غزل ۲۵۱ - ز بس که نور ز حسن تو در جهان بدود
غزل ۲۵۳ - دست به دست همچو گل آن بت مست میرود
غزل ۲۵۴ - آن که اشگم از پیش منزل به منزل میرود
غزل ۲۵۶ - آن مه که صورتش ز مقابل نمیرود
غزل ۲۵۹ - پیش او نیک و بد عاشق اگر ظاهر شود
غزل ۲۶۱ - چشمم چو روز واقعه در خواب میشود
غزل ۲۶۳ - رهی دارم که از دوری به پایان دیر میآید
غزل ۲۶۴ - صبا از کشور آن پاکدامان دیر میآید
غزل ۲۶۵ - به گوشم مژدهٔ وصل از در و دیوار میآید
غزل ۲۶۷ - به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید