غزل ۲۰۸ - دم جاندان آن بت بر سرم با تیغ کین آمد
غزل ۲۰۹ - گه رفتن آن پری رو بوداع ما نیامد
غزل ۲۱۱ - یار بیدردی غیر و غم ما میداند
غزل ۲۱۳ - بهترین طاقی که زیر طاق گردون بستهاند
غزل ۲۱۴ - یک جهان شوخی به یک عالم حیا آمیختند
غزل ۲۱۷ - عاشقان نرد محبت چو به دلبر بازند
غزل ۲۱۹ - گر از جمال جهانتاب او نقاب کشند
غزل ۲۲۱ - گر بر من آرمیده سمندش گذر کند
غزل ۲۲۲ - آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
غزل ۲۲۳ - چون باز خواهد کز طلب جوینده را دور افکند
غزل ۲۲۴ - هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند
غزل ۲۲۶ - چشمت چو شهر غمزه را آرایش مژگان کند
غزل ۲۲۷ - عاشق از حسرت دیدار تو آهی نکند
غزل ۲۲۸ - عجب که دولت من بیبقائیی نکند
غزل ۲۲۹ - لعل تو رد شکست من زمزمه بس نمیکند
غزل ۲۳۰ - آخر ای پیمان گسل یاران به یاران این کنند
غزل ۲۳۲ - دل وجان و سرو تن گر به فدای تو شوند
غزل ۲۳۳ - رندان که نقد جان به می ناب میدهند
غزل ۲۳۴ - ملامت گو که گاهی همچو ماه از روزنت بیند
غزل ۲۳۵ - دیشب که بر لبت لب جام شراب بود