غزل ۴۸ - ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
غزل ۴۹ - ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما
غزل ۵۰ - یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما
غزل ۵۳ - اندوه تو شد وارد کاشانهام امشب
غزل ۵۴ - دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب
غزل ۵۶ - عمری که صرف عشق نگردد بطالت است
غزل ۵۷ - هر گه که آن خسرو زرین کمر از جا برخاست
غزل ۵۸ - تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست
غزل ۵۹ - بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست
غزل ۶۰ - دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست
غزل ۶۱ - به هر غمی که رسد از تو خاطرم شاد است
غزل ۶۲ - آن که لبش مایهٔ حلاوت قند است
غزل ۶۴ - طبیب اهل دل آن چشم مردم آزار است
غزل ۶۵ - آن که مرادش تویی از همه جویاتر است
غزل ۶۷ - دلم از نرگس بیمار تو بیمارتر است
غزل ۶۸ - کیفیت نگاه تو از جام خوشتر است
غزل ۷۰ - از دل سخت تو کز سنگ سیه سختتر است
غزل ۷۱ - تا خانهٔ تقدیر بساط چمن آراست
غزل ۷۲ - ترک چشمش که مست و مخمور است
غزل ۷۳ - تا حلقهٔ زنجیر دل آن زلف دراز است