شماره ۱۴۹ - با آنکه ز مستی خبر از خویش ندارد
شماره ۱۵۱ - تا فاش شود راز دلم، بیخبری چند
شماره ۱۵۵ - کدام شاه چنین کینهخواه میآید
شماره ۱۵۷ - گل خون بر سر خار مژهام تیز آمد
شماره ۱۵۸ - دل چشم به راه یار ننهاد
شماره ۱۵۹ - ز مجلس دوست رفت و دشمن آمد
شماره ۱۶۰ - سخنم را چو به بزم تو سری بگشایند
شماره ۱۶۱ - آنچنان بدگمان که بود، نماند
شماره ۱۶۴ - جان فدای تو بوالهوس نکند
شماره ۱۶۶ - آن پری چون زلف در پا میکشد
شماره ۱۷۲ - خدنگ تو چون ره به خون میبرد
شماره ۱۷۳ - بر یاد قدّ او چو می تاب میدهند
شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
شماره ۱۷۹ - قاصد کز تو به ما نامه نامی آورد
شماره ۱۸۱ - سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد
شماره ۱۸۳ - دل من چون مرغ بسمل، دمی آرمیده باشد
شماره ۱۸۷ - گر بشنوم که سوی رقیبان روی دگر
شماره ۱۸۸ - با آنکه هر زمان شوم از غصه زارتر
شماره ۱۸۹ - به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار
شماره ۱۹۰ - جان ندادهست برت عاشق بیمار هنوز