غزل ۵۰۸ - دلم که بسته تعلق به زلف پرچینی
غزل ۵۰۹ - گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سوی
غزل ۵۱۱ - گر به دنبال دل آن زلف رود هیچ مگوی
غزل ۵۱۲ - کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
غزل ۵۱۳ - ای سر زلف تو سر رشتهٔ هر سودایی
غزل ۵۱۵ - خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی
غزل ۵۱۶ - چون نرقصد جانم از شادی که جانانم تویی
شماره ۱ - ای بهشتی رخ طوبی قد خورشید لقا
شماره ۲ - بگشای گوش هوش و بیا در سرای ما
شماره ۴ - این غزل فرمودهٔ شاه است بشنو
شماره ۵ - شاه جم جاه کلامی که بیان فرماید
شماره ۶ - زیب غزل کردم این سه بیت ملک را
شماره ۸ - شاه بیت غزل بنده سه بیت از شاه است
شماره ۹ - یک دو بیت از شاه میخوانم نگارا گوش کن
شماره ۱۲ - مطربی زمزمه سر کرد سحر در گلزار
شماره ۱۳ - برخیز نگارا که ز فرمودهٔ خسرو
شماره ۱۴ - نشئهای داده به من دست از این مطلع شاه
شماره ۱۵ - دوش در میکده با آن صنم قافیهدان
شماره ۱۶ - ای خامهٔ مشک افشان چون نامه نگار آیی
شماره ۱۷ - بشنو ای تازه غزال این غزل تازهٔ شاه