غزل ۲۲ - جانا بیا که بی تو دلم را قرار نیست
غزل ۲۴ - هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفت
غزل ۲۷ - بیش از این برگ فراق رخ جانانم نیست
غزل ۳۰ - دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود
غزل ۳۶ - ترا که گفت که با ما وفا نشاید کرد
غزل ۳۷ - نقش روی توام از پیش نظر مینرود
غزل ۴۱ - دوش لعلت نفسی خاطر ما خوش میکرد
غزل ۴۳ - ز کوی یار زمانی کرانه نتوان کرد
غزل ۴۵ - سعادت روی با دین تو دارد
غزل ۴۶ - لعل نوشینش چو خندان می شود
غزل ۵۲ - دلم زین بیش غوغا بر نتابد
غزل ۵۵ - عاشق شوریده ترک یار نتوانست کرد
غزل ۶۰ - یار پیمان شکنم با سر پیمان آمد
غزل ۶۱ - باز ترک عهد و پیمان کرده بود
غزل ۶۴ - دوش عقلم هوس وصل تو شیدا میکرد
غزل ۶۵ - دوش سلطان خیالش باز غوغا کرده بود
غزل ۶۷ - میپزد باز سرم بیهده سودای دگر
غزل ۷۳ - در این چنین سره فصلی و نوبهاری خوش
غزل ۷۶ - ای ترک چشم مستت بیمار خانهٔ دل
غزل ۸۳ - قصد آن زلفین سرکش کردهام