غزل ۲۳۸ - سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد
غزل ۲۴۱ - خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد
غزل ۲۴۳ - گویند بگسلد چو به غایت رسید عشق
غزل ۲۴۵ - از آن محراب ابرو یاد کردم
غزل ۲۴۶ - از یاد تو دل جدا نخواهد شد
غزل ۲۴۷ - بر ما فتد ار تا بی زان رخ چه شوی رنجه
غزل ۲۴۸ - سخن می گفتم از لبهایش در کام زبان گم شد
غزل ۲۴۹ - الا ای باد شبگیری به گلبرگ بنا گوشش
غزل ۲۵۲ - ز هجرش بس که در خود گم شدم آگاهیم نبود
غزل ۲۵۷ - ترک عاشق کش من ترک جفا خوش باشد
غزل ۲۵۸ - بلایی گشت حسنت بر زمین و همچو تو ماهی
غزل ۲۵۹ - بیفشان جرعهای ساقی گرائی بر سرم روزی
غزل ۲۶۰ - اگر به تربتم آیی هزار سال پس از من
غزل ۲۶۱ - درشهر فتنهای شد میدانم از که باشد
غزل ۲۶۵ - لبت را جان نخوانم حاش لله
غزل ۲۶۷ - چو سنگ نازنینان گل بود برروی مشتاقان
غزل ۲۶۹ - شمشیر کین باز آن صنم برقصه دلها می کشد
غزل ۲۷۶ - ره ده ای دیده و خار مژه را یک سو کن
غزل ۲۷۸ - که می آید چنین یارب مگر مه بر زمین آمد
غزل ۲۸۰ - صبا آمد ولی دل باز نامد