غزل ۱۲۳ - هر دیده که بر تو یک نظر داشت
غزل ۱۲۴ - تاب روی تو آفتاب نداشت
غزل ۱۳۱ - دل کمال از لعل میگون تو یافت
غزل ۱۳۹ - ای زلف تو دام و دانه خالت
غزل ۱۴۴ - ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت
غزل ۱۵۰ - گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد
غزل ۱۵۲ - چون لعل توام هزار جان داد
غزل ۱۶۰ - هر آن دردی که دلدارم فرستد
غزل ۱۷۰ - تا زلف تو همچو مار میپیچد
غزل ۱۷۸ - خطش مشک از زنخدان می برآرد
غزل ۱۷۹ - خطی کان سرو بالا میدرآرد
غزل ۱۹۲ - عشق تو به سینه تاختن برد
غزل ۱۹۷ - از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد
غزل ۲۰۵ - ترسا بچهای ناگه قصد دل و جانم کرد
غزل ۲۰۶ - زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد
غزل ۲۰۹ - روی در زیر زلف پنهان کرد
غزل ۲۱۲ - خطت خورشید را در دامن آورد
غزل ۲۱۴ - چو طوطی خط او پر بر آورد
غزل ۲۲۱ - چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد
غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد