غزل ۲۳۲ - اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد
غزل ۲۳۶ - اگر ز زلف توام حلقهای به گوش رسد
غزل ۲۴۰ - در صفت عشق تو شرح و بیان نمیرسد
غزل ۲۸۰ - سرمست به بوستان برآمد
غزل ۲۹۰ - ز لعلت زکاتی شکر میستاند
غزل ۲۹۳ - روی تو کافتاب را ماند
غزل ۲۹۴ - عقل در عشق تو سرگردان بماند
غزل ۳۰۲ - چون لبش درج گهر باز کند
غزل ۳۰۴ - آفتاب رخ آشکاره کند
غزل ۳۰۵ - هر زمانی زلف را بندی کند
غزل ۳۰۶ - دل ز میان جان و دل قصد هوات میکند
غزل ۳۱۰ - گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند
غزل ۳۳۴ - با لب لعلت سخن در جان رود
غزل ۳۴۰ - چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود
غزل ۳۴۸ - زلف را چون به قصد تاب دهد
غزل ۳۵۲ - عشق تو به جان دریغم آید
غزل ۳۵۸ - گر نه از خاک درت باد صبا میآید
غزل ۳۵۹ - دلبرم رخ گشاده میآید
غزل ۳۶۸ - سر زلف تو پر خون مینماید
غزل ۳۶۹ - رخ ز زیر نقاب بنماید