غزل ۲۷۹ - یاد آن روز که از زلف گره وا میکرد
غزل ۲۸۱ - شور عشقی گر که دلرا بر سر کار آورد
غزل ۲۸۳ - چشم شوخ تو فتنه میسازد
غزل ۲۸۴ - بنما رخ و جان بستان یعنی بنمی ارزد
غزل ۲۹۵ - دلم بس نیست ماوای تو باشد
غزل ۲۹۶ - خوشا آندل که ماوای تو باشد
غزل ۲۹۷ - مرا تو دوست نداری خدا نخواسته باشد
غزل ۲۹۸ - ای کاش که این سینه دری داشته باشد
غزل ۳۰۰ - خوش آنکه هستی من بر باد رفته باشد
غزل ۳۰۱ - گر خون دل از دیده روان شد شده باشد
غزل ۳۰۲ - گر گاسهٔ سر ظرف جنون شد شده باشد
غزل ۳۰۳ - خنک دیدهٔ کان ترا دیده باشد
غزل ۳۰۵ - دلی کز دلبری دیوانه باشد
غزل ۳۱۲ - تا می نخورم زان کف مستانه نخواهم شد
غزل ۳۱۳ - عشق از دل گذشت تا جان شد
غزل ۳۱۷ - ز مهر آن پری رویم دل دیوانه روشن شد
غزل ۳۱۹ - بجانی لطف پنهان میفروشد
غزل ۳۲۷ - طرف گلزار گذشتی ز تو گل زار بماند
غزل ۳۲۹ - دست از دلم بدار که تابم دگر نماند
غزل ۳۳۰ - چو تو در بر من آئی اثری ز من نماند