غزل ۲۹۷ - هر که حلقه به گوش مردانست
غزل ۳۰۶ - میخانه سرای عاشقان است
غزل ۳۰۷ - رندی که حریف عاشقان است
غزل ۳۱۲ - کشتهٔ عشق تو دل زندهٔ جاویدان است
غزل ۳۱۶ - یاد جانان میان جان من است
غزل ۳۱۷ - عشق جانان حیات جان من است
غزل ۳۱۸ - گفتم که این جانان کیست ، جان گفت جانان منست
غزل ۳۲۰ - درد عشقش دوای جان من است
غزل ۳۲۲ - در سراپردهٔ جان خانهٔ دلدار من است
غزل ۳۲۳ - در نظر آنکه نور چشم من است
غزل ۳۲۹ - کفر زلفش که رونق دین است
غزل ۳۳۶ - در آینهٔ عالم تمثال جمال اوست
غزل ۳۴۰ - چشم ما روشن به نور روی اوست
غزل ۳۴۱ - جانم خیال شد به خیال خیال دوست
غزل ۳۴۳ - چشم ما روشن به نور روی اوست
غزل ۳۴۸ - چشم من روشن به نور روی اوست
غزل ۳۵۳ - اگر تو عاشق یاری به عشق دوست نکوست
غزل ۳۵۵ - دل ما با زبان یکی است یکیست
غزل ۳۶۲ - هر شاهدی که بینم با او مرا هوائیست
غزل ۳۶۶ - با آفتاب حسنش مه نزد او هلالی است